“16 jaar lang had ik getraind voor 1 doel: en dat was Nederlands Kampioen worden. Ik had er alles voor over. Echt alles. Mijn leven bestond uit studeren, trainen, trainen trainen en slapen. Vrij overzichtelijk kun je wel stellen. Zo ook mijn eetpatroon: zo min mogelijk calorieën eten om zo slank mogelijk te zijn. Want als ik één duidelijke boodschap had meegekregen van mijn trainsters dan was het wel dat ik zo min mogelijk kilo’s mocht aantikken op de weegschaal. Dus hield ik mij strikt aan het voorgeschreven advies. Elke calorie werd omgedraaid voordat die werd opgegeten.

Nadat ik met heel wat bloed, zweet en tranen de gouden medaille in 2013 om mijn nek mocht hangen begon voor mij “het echte leven”. Niks moest meer, en alles mocht. Zo letterlijk nam ik het er ook van: ik genoot voor het eerst van eten zonder elke calorie te tellen. Ik was daar namelijk zo ontiegelijk klaar mee. Wat was het een feest, elke dag eten waar ik zin in had. Zonder op je vingers getikt te worden of een gympak wat te strak zat. En, niet meer op de weegschaal staan. Wat-een-verademing. Ik heb dat ding 2 jaar niet aangeraakt. Ik wilde het niet weten.

Tot het moment dat ik begon te balen van het lichaam waar ik in zat. Maar tegelijkertijd ondernam ik geen actie. Want, dit zou dan wel de ‘nieuwe’ ik zijn. Zo slank als toen kon niet haalbaar zijn als ik ook wilde genieten van lekker eten en drinken. Althans, dat maakte ik mezelf wijs. Zo hoefde ik niks te veranderen aan mijn eetkeuzes en kon ik onbezorgd alles eten en drinken wat ik wilde. Simpelweg omdat ik de confrontatie met de weegschaal uit de weg bleef gaan. En omdat ik geen referentiekader had van de nieuwe ik. En omdat ik mijzelf wijsmaakte dat het niet anders kon. Ik wist niet hoeveel ik woog en ik wist niet hoeveel kilo bij mij paste.

Maar dan zijn er altijd nog kledingstukken die strakker begonnen te zitten… spiegels en foto’s waarop ik mezelf zag. En het gevoel over mijn eigen lichaam. Kort samengevat: ik baalde. En hard. Ik wilde veranderen maar wist niet hoe. Ik wist niet waar ik moest beginnen ook al was ik afgestudeerd diëtiste. Ik had hulp nodig van een extern persoon. Iemand die buiten mijn gedachten en gewoontes stond. Ik wilde een balans voor mijzelf vinden. Geen ‘alles’ of ‘niets’ mentaliteit met eten. Maar doen wat goed was voor mij. En dan merk je dat afvallen zoveel meer is dan kennis hebben over voeding. Afvallen is een mentale reis doormaken.

De eerste keer weer op de weegschaal staan.. afspraken met jezelf maken en je er vervolgens aan houden. “Ja maar ik was druk/ moe/ verveeld etc etc etc”. Ik ken de smoezen om het NIET te doen allemaal. Om in je comfortzone te blijven. Want verandering kost energie, tijd en aandacht. Iets waar ik 16 jaar lang mijn energie in moest steken. Niet weer toch? Bij mij ging de knop pas echt om toen de eerste kilo’s verdwenen. Ik merkte hoeveel lekkerder ik in mijn vel begon te zitten. Vanaf dat moment was de mentale switch er van “niet mogen” naar “niet willen”. Ik mag van mijzelf alles eten, maar stel mijzelf de vraag of ik het ook oprecht wil. Een beeld zegt meer dan duizend woorden. En dat is precies wat die foto van de 13 kilo zwaardere Fleur mij zegt. Dat, nooit meer. Niet voor een coach, een trainer, een partner of vriendin. Maar voor mijzelf. Ik zit lekkerder in mijn vel dan ooit tevoren en geniet nog steeds van al het lekkers dat er is. Dit is wat ik iedereen gun.

Zodra je doorkrijgt wat de valkuilen zijn van afvallen en hoe jij dit structureel anders kunt doen ga jij dit succes op de weegschaal en prettige gevoel in je eigen lijf ook ervaren. Daarvoor hebben we een gloednieuwe online training gemaakt ‘Slank de zomer in, zo doe je dat’. De training is a.s. zondagochtend 10:00 uur. En voor diegene die er tot het einde bij zijn ontvang je ook nog eens een voorbeeld dagmenu en heerlijke recepten cadeau. Kun jij je het permitteren hier niet tijd voor vrij te maken? Tot zondag! ”

Slank de zomer in, zo doe je dat!

Zondag 19 mei om 10:00 uur
 Online op je pc of tablet te volgen
 Gratis